در دو دهه پایانی قرن بیستم شاهد ظهور کشورهای تازه صنعتی شده ای هستیم که از لحاظ قدرت خلاقیت و ابداعات با کشورهای قبلا توسعه یافته رقابت می کنند و به این دلیل بازده صعودی نسبت به مقیاس آنها در تولید و در نتیجه، عامل اصلی جهش و سبقت آنها از بسیاری کشورهای پیشرفته اقتصادی است. پرسش اصلی این است که عوامل تعیین کننده این قدرت و ظرفیت بالای ابداعات چیست؟ پژوهش ها نشان می دهد که ابداعات و اختراعات در «نظام ملی نوآوری» شکل گرفته و اثر خود را نشان می دهد. این نظام متشکل از اجزا و پیوند میان آنها است، بدین روی، هر کشور دارای نظام ملی متفاوت با کارکردهایی (بهره وری) مختلف است و این امر می تواند تفاوت های کشورها رادر عملکرد رشد نشان  دهد. در این پژوهش نشان داده ایم که ابداعات در نظام  ملی نوآوری ایران به گونه ای نیست که بتواند ابداعات و اختراعات را به طور پیوسته و درونزا تداوم بخشیده وبه اقتصاد تزریق نماید و عامل اصلی آن، عدم پیوند و تناسب اجزای نظام ملی نوآوری بوده، بنابراین، ضروری است برای جهش اقتصادی اجزای نظام ملی نوآوری به طور متناسب تقویت شده، تا از حالت علمکرد آرام و بطئی خارج شود.

موضوع شکار و نقوش حیوانی یکی از مهمترین و اثرگذارترین نقوشی است که می توان آن ها را از دیرباز تاکنون در هنر ایران مشاهده نمود. این نقوش که دربرگیرنده مفاهیم دینی و اسطوره ای کهن، بیان کننده موقعیت جغرافیایی و طبیعی محل زندگی بشر و آمال و آرزوهای وی و همچنین قدرت طلبی و تنازع بقا بوده، سالیان متمادی است که به بهترین نحو ممکن به دست بشر زمان خود طراحی و در هنرهای گوناگونی به اجرا درآمده است. اهمیت نقوش حیوانی و شکار تا بدان جا است که همواره تکرار شده و در هر دوره نیز، ویژگی های خاص خود را چه از نظر مفاهیم موجود و چه تنوع حیوانات در حال نبرد و ترکیب بندی های مختلف حفظ نموده و با نوآوری هایی ارایه گردیده است. این گفتار می کوشد به یکی از انواع نقوش حیوانی و شکار در هنر ایران، یعنی نقوش گرفت و گیر پرداخته، به طور اجمالی نمونه هایی را از دوران باستان تا پس از دوره صفویه معرفی نماید و در نهایت جلوه هایی از این نقوش را از نظر تنوع حیوانات و نوع ترکیب بندی های موجود، در چند نمونه از فرش های شکارگاهی و جانوری عصر صفوی مورد مطالعه قرار دهد.

مقاله حاضر یک بررسی نظام مند از رشد ادبیات همپایی فناورانه با استفاده تکنیک های کتاب سنجی پیشرفته و پایگاه داده حاصل از جمع آوری مطالعات اصلی براساس جستجوی داده های وب اف ساینس انجام داده است. 5626 سند به دست آمده با استفاده از معیارهای هم رخدادی و هم استنادی تحلیل شد. نتایج نشان داد که مسأله همپایی فناوری در ادبیات دانشگاهی در دهه 1960 ظاهر شد اما تنها در دهه 1980 به حجم قابل ملاحظه ای دست یافت. در دهه 1990 بیشتر شد و گسترش یافت. در ابتدای شکل گیری در دهه 80، دو جریان کاملاً مستقل رشد اقتصادی در سطح کلان و توانمندی های فناوری در کشورهای در حال توسعه وجود داشتند که این جریانات در دهه 90 به یکدیگر متصل شدند. اما در دهه بعدی مطالعات سطح بنگاه با تأکید بر توانمندی های سازمانی توسعه یافتند که مسیر را برای مطالعات گسترده در دهه 2010 باز کرد که در آن بین المللی شدن شرکت های متأخر به صورت جدی مورد بررسی قرار گرفت. بنابراین به صورت مشخص مطالعات از اقتصاد سطح کلان با تأکید بر رشد اقتصادی به سمت مطالعات سطح صنعت با تأکید بر بین المللی شدن و ارتقای فناوری تغییر کرده است که در آن چهار خوشه فکری رشد اقتصادی، نظام نوآوری، مدیریت دانش و پویایی صنعتی با هم در حال تعامل هستند. حوزه های اصلی که در مورد همپایی فناوری تحقیق می کنند، اقتصاد، کسب و کار و مدیریت هستند. همچنین همپایی فناوری را می توان یک حوزه بین رشته ای از سایر حوزه ها مانند مطالعات منطقه ای، مطالعات محیطی، تحقیقات عملیاتی و علوم اجتماعی در نظر گرفت. کلیدواژه های اصلی را می توان نوآوری، تحقیق و توسعه و بهره وری دانست.

توسعه اقتصادی در کشورهای درحال توسعه، درگرو توسعه علمی است که از طریق فرآیند همپایی محقق می شود. همپایی فرآیندی است که طی آن، یک کشور دیر توسعه یافته با کاهش شکاف درآمدی و یا افزایش قابلیت فناورانه، سعی درکاهش فاصله با کشورهای توسعه یافته از جنبه های مختلف، همچون بخش دفاع و سازمان های نظامی دارد. در این امتداد، هدف از پژوهش حاضر، مفهوم پردازی همپایی فناورانه در صنایع دریایی بخش دفاعی می باشد. پژوهش از نظر هدف، اکتشافی و نحوه انجام آن کیفی است. داده ها از طریق مصاحبه با خبرگان دانشگاهی و به شیوه تحلیل محتوا و با استفاده از نرم افزار MAXQDA، احصا شده است. یافته ها نشان می دهد در راستای مفهوم همپایی فناورانه، نه عامل اصلی «یادگیری»، «پایه دانش»، «نظام ها و شبکه نوآوری»، «رژیم فناورانه»، «رژیم نهادی»، «رژیم بازار»، «تدوین و پیاده سازی الگوی بومی توسعه سازوکارهای حمایتی حاکمیت» و «نیروی انسانی» به عنوان ابعاد همپایی فناورانه قابل توجه هستند.

1پژوهش حاضر به مدت 9 ماه (از  شهریور ماه 1401 تا خرداد ماه 1402) در صیدگاه¬های رمچاه، سوزا، مسن و سلخ واقع در جزیره قشم و از طریق حضور روی قایق های پرس ساینر و ثبت 57 فقره تورریزی انجام شد. تور پرس ساین مورد استفاده در تحقیق به ترتیب دارای طول و ارتفاع 300 و 50 متر و اندازه چشمه 10 میلی متر (از گره تا گره مقابل) بود. در هر مرحله توراندازی اطلاعات تاریخ، زمان، موقعیت جغرافیایی تورریزی و توده وزنی صید هدف (ساردین و موتو ماهیان) و ضمنی اندازه¬گیری و ثبت شد. به طورکلی میانگین CPUE (±حدود اطمینان 95%) صید هدف در این تحقیق 157/14 ± 991/23 کیلوگرم بر تورریزی به دست آمد. به تفکیک صیدگاه ها نیز این مقداربرای سلخ 364/01 ± 1300، رمچاه 295 ± 1246/88، مسن 214/20±669/23و سوزا 155/71± 587/5کیلوگرم بر تورریزی تخمین زده شد، که مقادیر به دست آمده برای صیدگاه های سلخ و رمچاه با صیدگاه های سوزا و مسن تفاوت معنی¬داری داشت (0.01>P). همچنین میانگین CPUE (±حدود اطمینان 95%) صید هدف به تفکیک دو دوره زمانی گرم و سرد سال به ترتیب224/11± 1227/42و 174/20± 709/62کیلوگرم بر تورریزی به دست آمد که اختلاف معنی داری با هم داشتند (0.01>P).  بیشترین و کمترین درصد وقوع به ترتیب متعلق به موتو ماهیان با مقدار 100% و یال اسبی سربزرگ با مقدار 75/1 % بود. در بین گونه /گروه های صید ضمنی نیز بیشترین و کمترین میانگین CPUE (± حدود اطمینان 95%)  نیز به یال اسبی سربزرگ با 3/51 ± 1/75 و سپرماهیان  با0/1 ± 70/0 کیلوگرم بر تورریزی اختصاص یافت. با توجه به افزایش روز افزون تلاش صیادی در سال های اخیر و مقایسه نتایج تحقیق حاضر با پژوهش¬های پیشین، مقدار CPUE صید هدف به مرور زمان دچارکاهش محسوس گردیده که لازم است مدیران شیلات برای بهینه سازی تلاش صیادیِ در حال انجام اقدام عاجل نمایند.